Het rondtrekken als backpacker levert een scala van vervoersmodaliteiten op. In eerste instantie was ik van plan met de Transsiberische spoorlijn naar Peking te gaan. De reis in de trein leek me heel aardig, maar het uitzicht bestaat vaak dagenlang uit toendra’s met hier en daar een berkenboompje. Toen ik dan ook de verhalen las over de Zijderoute via Turkmenistan, Kazachstan, Oezbekistan en Kirchistan naar China, was ik gelijk verkocht. Je komt in heel oude handelssteden als Samarkand en trekt door geweldig mooie bergketens van Kirchistan. Even heb ik nog overwogen om deze reis in mijn eentje met de auto te doen. Dat werd me echter sterk afgeraden. Je krijgt geheid stukken en dan moet je goed kunnen sleutelen. Verder ben je dagenlang van de wereldkaart en als je dan wat gebeurt weet niemand waar ze je moeten zoeken. Dan maar met Baobab. Naast vliegtuig, trein en overige bekende vormen is het toch aardig te vermelden dat de Zijderoute over land voor een deel met kamelen wordt afgelegd en dat voor een ander deel zogenaamde truckbussen worden ingezet. Dat zijn vrachtwagens waarop een aantal stoelen is gemonteerd. Niet zo comfortabel, maar je komt met dat soort trucks wel op plekken waar de autobus het laat afweten.

Een opvallend staaltje van vervoer doet zich nog voor als ik de reizen van Baobab (Zijderoute) en Djoser (Nepal en Tibet) aan elkaar wil knopen. De eerste reis eindigt in Alma Ata (van die snelle schaatsbaan) in Kazachstan. Of als ik wil in Urumqi in China. In beide gevallen is het erg moeilijk om op een normale (lees betaalbare) manier in Nepal te komen. De goedkoopste manier is via Peking. De kosten bedragen dan ruim € 1400 . Bij de reis van de Zijderoute is de terugvlucht naar Amsterdam inbegrepen. Het traject Amsterdam-Kathmandu kost ‘slechts’ ca. € 650 . Dat betekent dat de halve wereld rondvliegen (dus via Amsterdam naar Nepal) een besparing van € 750 oplevert. Het zij zo.

Het tweede deel van de reis gaat wel met eigen auto. Om op zoveel mogelijk plekken te kunnen komen heb ik een stevige 4WD aangeschaft. Voor de hand ligt om een japanner te nemen, maar die kwaliteit wordt duur betaald. Een nieuwe Toyota RAV-4 Diesel kost met de nodige accessoires al gauw € 35.000 . Na veel zaterdagen pseudo-geïnteresseerd en heel technisch kijkend om de meest stoere auto’s te zijn heengelopen kwam ik via Internet in Geesteren terecht. Daar zit Lenferink met een bedrijf met honderden auto’s op voorraad. Hij had een partij Ssang Yong Korando’s op de kop getikt, die als pick-up (dus grijs kenteken) werden verkocht. In wezen zijn het cabriolets. Door parallelle import (zoals dat heet) betaal je, mede door het ontbreken van garantie, een minimale prijs. Zonder toeters en bellen (dus geen bull-bar en zo) betaal je dan rond de € 18.000.  Daar kun je geen bull aan vallen. Hij blijkt als je even alle comfort van de Volvo 850 vergeet, nog fantastisch te rijden ook. En …. ‘powered by Mercedes Benz’. Dat betekent een weliswaar gedateerde, maar uitzonderlijk betrouwbare Mercedes dieselmotor met turbo die is gebouwd voor het gebruik van 1 miljoen kilometers.

Een paar teksten over de Korando:
”Het koetswerk van deze cabrio heeft een uitgesproken 21ste-eeuwse styling. Een unieke expressie van kracht en vermogen met een sterke aandrijflijn en ophanging. Het harmonica-ontwerp en het afneembare voorste dakpaneel van de cabrio zorgen ervoor dat u in de auto een frisse neus kunt halen en u vrolijk met de haren in de wind kunt rijden. Hoe u het ook bekijkt, op de weg of op het terrein is er geen betere manier om op te vallen.“

"Zin in een wilde rit? 
Om moeder natuur echt te lijf te gaan hebt u soms een stevige, volwaardige 4x4 nodig. De Korando Cabrio laat u niet in de steek! Een liggend dubbel vorkbeen vooraan dat dicht bij de weg ligt en een 5-stangenophanging met schroefveren achteraan vormen de basis voor een ophanging met lange veerweg. Hierdoor beweegt de Cabrio zich uitzonderlijk soepel op het terrein en biedt een verbazend goed comfort op de weg." 

"Dat is echter nog niet alles! 
Een krachtige tandheugelbesturing (voor een beter stuurgevoel), een wielbasis die groter is dan doorsnee (voor een gelijkvormig rijgedrag), stabilisatorstangen voor- en achteraan (om bochten te nemen zonder te rollen) en een grote spoorbreedte voor- en achteraan (voor meer stabiliteit). Het resultaat is een vlotheid en een stabiliteit die u niet terugvindt bij de meeste andere sport-utilitys voor algemeen gebruik. De Cabrio. Alle ingrediënten voor een wilde rit."

Aan de Korando wordt een caravannetje gekoppeld. Om zo’n ding te testen moet je er een paar keer mee kamperen. Ondanks de sneren over ‘burgerlijk’ en zo blijkt het een hartstikke tof ding. Hij is zo licht dat je hem in je eentje kunt verplaatsen en dat je hem nauwelijks achter je auto voelt hangen.